Maandagochtend.

Maandagochtend. Ik zit op de trein en iedereen wiens ogen ik kan zien, hebben ze gesloten. Af en toe doet de vrouw het verst van me vandaan haar ogen open. Ik denk dat ze schrik heeft om in slaap te vallen, of toch dat haar hoofd mee zal vallen eens ze dat doet. Ik weet... Lees verder →

Advertenties

Bom

Het lijkt weeral eeuwen geleden toen ik je voor het laatst zag. Het voelt alsof er een bom rond men hart zit die enkel kan ontmanteld worden door jouw aanwezigheid. Ik slaag er maar niet in om ze door een ander te laten ontmantelen. Als ik probeer, lijkt ze steeds dichter bij de explosie te... Lees verder →

7 jaar verder …

Ik likte de boter van je nek en wist da ‘k te ver ging Ma soms is weten da ge moe stoppen, nie genoeg om der effectief een punt achter te zetten ‘k Heb veel te lang en veel te veel geprobeerd om der een punt achter te zetten En nu staan w’ier, 7 jaar... Lees verder →

Rijden naar hartzeer. – Slam Poetry

'k Wist op voorhand wa dak mijn eigen aandeed. Ik stap in mijnen auto onderweg naar hartzeer, Wetende da'k mijn eigen weer saboteer, Ma voor da'k tegen mijn eigen wil weer protesteer, Ben 'k al lang vertrokken. Ik besef da tegen da'k terugkeer, ik een beetje kapot zal zijn. Maar ik blijf rijden. Ik blijf... Lees verder →

‘k Had u vandoen. – Slam Poetry

'k Had u vandoen verdomme. Ge komt alle weken aan mijn deure kloppen, Ma toen wast plotseling stil. Just toen da'k u 't meest vandoen had. En ge wist het. Hoeveel kere had'k moete smeke U verteld da'k zonder u zou breke, Ma terwijl da we voor de rest van de wereld gelijk beste vriendinne... Lees verder →

Uwe zever

Ge konnet amal goe uitleggen Ma ge had moete wete da al uwe zever ging uitkomen. En terwijl dak veel kan verdragen, wist 'k da 'k et 1 van dees dagen gewoon moej ging zijn. Ma ge dacht da 'k ging blijven. Da 'k me mijn voete laat spelen, da g' u eigen mocht delen,... Lees verder →

Uw mes

Ik wou dat ik klein was, zodat ik alles rond me als groots ga zien. Misschien verandert dat mijn beeld van mensen, Hoe ze alles verpesten. Ik wou dat ik klein was, zodat ik alles rond me als groots ga zien. Misschien verandert dat mijn beeld van jou. Alhoewel.. Ik denk niet dat dat kan.... Lees verder →

Masker

Ik heb nog steeds het masker dat je me gaf Ik had toen al moeten weten dat daar jouw gezicht achter zat Want het was het eerste dat ik van je kreeg Alsof je me toen al wou zeggen, dat jouw gezicht hetzelfde was: Niet echt. Ik keek ernaar en zag wat ik bij jou... Lees verder →

U spelleke schaken

Ik zit gans den tijd na te denken wa dak over u moen zeggen. Vroeger ak ne gansen boek geschreven, Nen hoop slijk over u heen gesmeten, En nou kant mij lijk gene kloot niemeer schelen. Ik zat tijdens al die weken mijne kop te breken, Om inspiratie te smeken, Voor een stom meke dat... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑